متخصصان تغذیه انسان خوردن غذاهای کامل و اجتناب از غذاهای فرآوریشده را تشویق میکنند. آیا این مسئله برای اسبها نیز صادق است؟
فرآوری خوراک اسب، به شکلهای مختلفی انجام میشود. برای مثال، ما اغلب اینطور به آن فکر نمیکنیم، اما یونجه، علف فرآوری شده است: کشاورزان آن را میبرند، خشک میکنند و سپس آن را فشرده میکنند. اینها همه مراحل فرآوری هستند که به تامین کنندگان علوفه امکان ذخیره و فروش یونجه به مکانهای جغرافیایی دیگر یا زمانی که اسبها دسترسی به مرتع ندارند را میدهد.
یونجهها ممکن است بیشتر خرد شوند و سپس تبدیل به علوفه فشرده شوند، فرایندی که شامل حرارت به شکل بخار و اعمال فشار برای فشردهسازی است. تمام این مراحل، هزینه محصول را بالا میبرد؛ با این حال، قابلیت هضم علوفه را افزایش میدهد، زیرا مساحت سطح علوفه با خرد کردن آن برای فشردهسازی، افزایش مییابد. محصول به دست آمده، به جویدن کمتری نیاز دارد که برای اسبهایی با دندانهای ضعیف مفید است اما ممکن است انتخاب کم سودتری برای اسبهایی با دندانهای سالم باشد چون جویدن منجر به تولید بزاق و اسید معده با PH ثابت میشود. استفاده از مکمل و کنسانتره نیز توصیه میشود.
مزایا و معایب غذاهای فرآوریشده برای سلامتی اسب
من فکر میکنم که به جای بد جلوه دادن تمام غذاهای فرآوریشده، مهم است که در مورد شکل فرآوری و مزایا و معایب آن، بیطرفانه قضاوت کنیم. آیا من توصیه میکنم که علوفه فشرده شده را به یک اسب سالم بدون مشکلات دندان، اگر یونجه کافی برایش فراهم باشد، بدهید؟ احتمالا نه. به خاطر کاهش زمان جویدن و این واقعیت که قابلیت هضم بیشتر، ممکن است منجر به کم شدن نیاز به علوفه شود. در حالی که این کار میتواند تولید کود را کم کند و به کاهش هزینههای خوراک کمک کند، مصرف علوفه بیشتر برای اسب بهتر است. با این حال، اگر من یک اسب سالخورده بدون دندان و یا یک اسب کم وزن با مشکلات به دست آوردن وزن مناسب داشته باشم، علوفه فشرده میتواند راهحل خوبی باشد و من ممکن است مایل باشم کاهش زمان جویدن را به خاطر این مزایا، بپذیرم. مساله تعادل بین مزایا و معایب برای هر اسب است. غیر منطقی است که همه غذاهای فرآوریشده را بد نامگذاری کنیم.بیشتر بخوانید : غذاهای تشویقی برای اسبهای سالخورده بدون دندانما ساختار برخی از مواد تشکیلدهنده (اغلب نشاسته) را که به اسبها داده میشوند، در فرآوری تغییر میدهیم. نشاسته در ساختار جو، ذرت و گندم به شکلی است که تا حدی برای هضم در روده کوچک اسب مقاوم است. این میتواند منجر به ورود نشاستهای که به طور کامل هضم نشده است به روده خلفی شود و سپس تخمیر سریع و اختلال در باکتریهای مفید رودهای شود. تحقیقات نشان دادهاست که نشاستهی این دانهها، با حرارت دادن، قابلیت هضم بیشتری پیدا میکند و احتمال ورود به روده خلفی کمتر میشود. بنابراین، این دانهها معمولا پس از ورقه شدن با بخار یا فرایند اکستروژن تغذیه میشوند. ورقه کردن و فرایند اکستروژن، همچنین مزیت افزایش مساحت سطح دانهها را دارد که منجر به بزرگتر شدن سطح برای کار آنزیمهای گوارشی میشود. این غذاهای فرآوریشده، تاثیرات مثبتی بر سلامتی اسبها دارند. نشاسته جو دو سر بیشتر قابل هضم است و برای افزایش جذب نیاز به فرآوری گرمایی ندارد که یکی از دلایلی است که جو دو سر برای تغذیه اسبها نسبتا ایمن است. مالکان اغلب فکر میکنند که وقتی جو کامل به اسبها میدهند، دانه هضم نشده در مدفوع اسب خود میبینند، اما ارزش بررسی کردن را دارد تا مطمئن شوند که فقط پوسته خالی نیست. اگر خود دانه باشد، دندانهای اسب خود را بررسی کنید و جو فرآوری شده به اسب خود بدهید. روشهای دیگری که فرآوری میتواند ترکیب شیمیایی غذا را تغییر دهد، ایجاد ترکیبات غیرمغذی است. سویا تعادل بزرگی از اسیدهای آمینه گیاهی را در بسیاری از غذاهای اسب فراهم میکند. با این حال، حاوی اسید فیتیک است که در اثر ترکیب با برخی مواد معدنی، جذب آنها را کاهش میدهد. فرآوری حرارتی، اسید فیتیک را غیر فعال میکند.







![جوراب سوارکاری یونیکورن [129022]](https://persianhorse.org/media/library/2026/09/%D8%AC%D9%88%D8%B1%D8%A7%D8%A8-%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%DA%A9%D9%88%D8%B1%D9%864_epAc1iE.webp?v=1789830952)





