آنفولانزای اسب یک ویروس تنفسی بسیار مسری است که میتواند اسبها را برای هفتهها از کار بیندازد و به طور بالقوه باعث عفونتهای ثانویه جدی شود. یاد بگیرید چگونه از اسب و برنامههای خودتان در برابر این بیماری که به سرعت گسترش مییابد، محافظت کنید. استفاده از
لوازم تیمار میتواند باعث پیشگیری بسیاری از بیماری ها شود.
خودتان را در حال رفتن به اصطبل تصور کنید کمی پس از طلوع خورشید برای غذا دادن و اسب نریانی که آخر هفته گذشته اخته کردهاید و قصد داشتید این آخر هفته آن را نمایش دهید را در حال سرفه با ترشح فراوان آب از بینی(که ممکن است با گذشت زمان غلیظ شود) میبینید. شما متوجه میشوید که غدد لنفاوی او بزرگ شدهاند، بیحال است و نمیخواهد حرکت کند. شما دماسنج خود را میآورید و متوجه میشوید که دمای او از پایه معمول ۱۰۰ درجه فارنهایت بالا رفتهاست.
شما به دامپزشک خود زنگ میزنید و یک پیغام فوری میگذارید. وقتی او میرسد، اسب شما را معاینه میکند و به شما میگوید که شک دارد که اسب مبتلا به آنفلوانزای اسب شده باشد که یک بیماری تنفسی بسیار مسری است.
این به این معنی است که شما آخر هفته آینده اسبتان را نمایش نخواهید داد. در واقع، دامپزشک شما میگوید که برای جلوگیری از آسیب احتمالی طولانی مدت بر قلبش، به ازای هر روزی که دمای بالایی داشته باشد، به یک هفته استراحت نیاز دارد. کل دوره تمرین و برنامه نمایش شما برای فصل، در حال حاضر معلق است، همچنین برنامه تمام اسب هایی که آخر هفته گذشته در نمایش در معرض اسب بیمار شما قرار گرفتند و برنامههای هر اسب دیگری در اصطبل او.
[caption id="attachment_۱۲۷۱۴" align="aligncenter" width="۷۹۵"]
علائم آنفولانزای اسب[/caption]
براساس تشخیص افتراقی، دامپزشک شما مراقبت حمایتی ساده را توصیه میکند که شامل موارد زیر است:
- یک اصطبل یا چراگاه تمیز با تهویه خوب برای استراحت (بخوانید: عاری از گرد و غبار که میتواند دستگاه تنفسی او را بدتر کند).
- مقدار زیادی یونجه و آب تمیز (اگر چه اسب شما احتمالا تا چند روز علاقهای نخواهد داشت).
- باتامین(فلونیکسین مگلومین) برای کاهش دمای بدن و کمک به او برای بهتر شدن و خوردن و آشامیدن.
او اضافه میکند که همانند آنفولانزای انسانی، درمان فقط شامل استراحت و منتظر ماندن برای ادامه درمان ویروس است، مگر اینکه یک عفونت ثانویه باکتریایی رخ دهد(که در آن صورت آنتیبیوتیک تجویز میشود).
آنفولانزای اسب میتواند شما و اسبتان را برای سه هفته یا بیشتر از رقابت دور نگه دارد تا زمانی که بافتهای آسیبدیده تنفسی او التیام مییابند. دکتر لنگدون فیلدینگ میگوید: ما حداقل ۲ هفته استراحت بعد از اینکه سرفه متوقف میشود را توصیه میکنیم.
[caption id="attachment_۱۲۷۱۵" align="aligncenter" width="۷۹۵"]
استراحت توصیه شده برای اسبی که از بیماری بهبود میيابد[/caption]
آنفلوانزای اسب یک بیماری ویروسی است. چمبرز توضیح میدهد، یک ویروس اساسا محفظهای برای انتقال ژنها از یک سلول به سلول دیگر است، که ویروس سعی دارد سلولهای میزبان(اسب شما) را تصاحب کند. مهاجمان ویروسی
آنفولانزای اسب تصاحب خود را از طریق مکانیزم انتقال آنتیژن ویروسها برای جهش انجام میدهند که سیستم ایمنی میزبان را از تشخیص و مبارزه با آنها باز میدارد.
انفلوانزای اسب دومین ویروس شایع در اسبها پس از ویروس هرپس(مولد تبخال) است. دکتر نیکولا پوسترلا، متخصص پزشکی داخلی در دانشگاه کالیفرنیا، میگوید: "کثرت کلی به جمعیت اسبهایی که در نظر دارید، بستگی دارد. عفونت در اسبهای ساكن در مزرعه به دلیل تماس محدود آنها با اسبهای آلوده بالقوه، نسبتا پایین خواهد بود."
اما در اسبهای ورزشی که تحت استرس بیشتری قرار دارند و به طور معمول با جمعیتهای بزرگ غیرساکن و اسبهای غیر واکسینه احتمالی برخورد دارند، یا در شرایط بهداشتی پایینتر از استاندارد قرار میگیرند، احتمال ابتلا بالاتر است.
[caption id="attachment_۱۲۷۱۶" align="aligncenter" width="۶۹۹"]
شيوع آنفولانزاي اسب در اثر تماس با اسبهای بیمار[/caption]
پوسترلا میافزاید:" اسبهای جوان و اسبهای مسنتر بیشتر مستعد هستند و عفونت تا حدودی به نوع ویروس نیز بستگی دارد. درصد بسیار بالایی از اسبهایی که در معرض این ویروس قرار میگیرند، مبتلا به این بیماری میشوند."
آنفولانزای اسب عمدتا از طریق سرفه و قطرات تنفسی گسترش مییابد و به طور بالقوه تعداد زیادی از اسبهای نزدیک را در معرض خطر قرار میدهد.
از آنجا که بیماری آنفلوانزای اسب از سال ۱۹۶۳ در ایالاتمتحده همهگیری محلی بوده است، در اینجا بیماری قابل گزارشی نیست(یعنی نیازی نیست به دولت گزارش شود)، بنابراین مقامات سلامت حیوانات، به طور معمول در طول شیوع بیماری
آنفولانزای اسب در ایالاتمتحده قرنطینه اعمال نمیکنند.
با این حال، اگر اسب شما برای رقابت و یا دلایل دیگر به خارج از ایالاتمتحده سفر میکند، مشمول قوانین و مقررات کشوری است که به آن سفر میکند. برای کسب اطلاعات در مورد قوانین و روشهای ورود به کشور مقصدتان به کجا باید بروید؟
www.oie.int
OIE از نمایندگان ۱۸۰ کشور تشکیل شدهاست. در میان هزاران کار دیگر، OIE اين اقدامات را صورت ميدهد:
- کنترل کردن نژاد ویروس آنفولانزای اسب و در صورت نیاز به سازندگان واکسن آنفولانزای اسب پیشنهاد به روز رسانی واکسن را ارائه میکند.
- هماهنگ کردن محدودیتهای مسافرت و قرنطینه برای اسبهای مسابقهای از کشوری به کشور دیگر را صورت میدهد.
چمبرز میگوید، از آنجایی که ویروس آنفلوانزای اسب بسیار گسترده است، ریشهکنی آن در ایالاتمتحده اتفاق نخواهد افتاد. او به شما –دارنده اسب مسابقهای- توصیه میکند که از وجود بیماری در اینجا و واکسنهای موجود برای آن آگاه باشید و با دامپزشک خود در مورد پروتکلهای ایمنسازی و امنیت زیستی مناسب برای اسبها و شرایط خاص خود مشورت کنید. در نهایت، او میافزاید: " هنگامی که اسب شما بیماری تنفسی دارد، با دامپزشک خود کار کنید تا نمونههایی را به سرعت به آزمایشگاه تشخیص دامپزشکی منطقهتان ارسال کنید. در حالت ایدهآل، این نمونهها سواب هستند، اما نمونههای سرم خون(هر دو، دوران بیماری و دوران نقاهت، یعنی از یک اسب در زمان بیماری و دوباره سه تا چهار هفته بعد) بهتر از هیچ هستند. صبر نکنید و آن را عقب نیندازید تا زمانی که اسبتان بهتر شده باشد. سرعت میتواند تفاوت بین تشخیص موفق و شکست خورده را تعیین کند.
چه در خانه باشید و چه در راه و یا در محوطه عمومی، شما میتوانید با بالا بردن سیاستهای بهداشتی از اسب خود محافظت کنید:
- همانطور که OIE توصیه کرده است، تمام اسبهایی که به ملک شما وارد میشوند را به مدت ۲۸ روز قرنطینه کنید.
- تنها از تجهیزات خودتان برای تغذیه، آب دادن، نظافت و مراقبتهای دیگر استفاده کنید.
- دستگاهها و تجهیزاتی که ممکن است روی یا نزدیک اسبهای آلوده استفاده شدهباشد (به عنوان مثال در یک رویداد) را ضدعفونی نمایید.
- به طور کامل پوست خود را که در تماس بوده است(با صابون ضد عفونیکننده) و یا لباسهایی که ممکن است با ویروس در تماس قرار گرفته باشند را بشویید.
- اگر اسب شما علائم بالینی سازگار با آنفولانزای اسب را نشان داد، فورا با دامپزشک خود تماس بگیرید.
- اطمینان حاصل کنید که کسانی که از اسبهای شما مراقبت میکنند – دامپزشکان، تیمارگران، مربیان و دیگران- نیز از بهداشت پیشگیری کننده برخوردار باشند.
انجمن متخصصین اسب آمریکا(AAEP)
آنفولانزای اسب را به عنوان یک واکسن مبتنی بر ریسک میشمارد، که به این معنی است که دامپزشکان آن را در برنامه واکسیناسیون بعد از انجام آنالیز سود - ریسک قرار میدهند. اما آیا واکسیناسیون تضمین میکند که اسبتان مبتلا نخواهد شد؟ پوسترلا میگوید خیر.
او تاکید میکند: " همه واکسنها به عنوان کمک در نظر گرفته شدهاند، نه به عنوان پیشگیری." او گفت: "آنها ابزاری برای به حداقل رساندن اثرات عفونت هستند" و افزود: "عدم واکسیناسیون خطر ابتلای اسب شما به
آنفولانزای اسب، در صورت مواجه شدن با این ویروس را افزایش نمیدهد و افزود:" در بین اسبهای واکسینه نشده که پیش از این در معرض این ویروس قرار نگرفتهاند، تعداد زیادی از آنها آلوده خواهند شد."
گاهی اوقات واکسنها به دلیل تغییر نژاد ویروس، کمتر موثر(یا غیر موثر) میشوند. به همین دلیل است که OIE به طور مداوم بر واکسنها نظارت میکند و آنها را با تغییر نژاد ویروس به روز رسانی میکند.
پوسترلا، سه مزیت ویژه واکسیناسیون را ذکر میکند:
- اسبهایی که واکسن را دریافت کردهاند به صورت بالینی بیمار نخواهند شد.
- ویروسها خیلی زیاد، تکثیر نخواهند شد.
- خطر انتقال بیماری کاهش مییابد.
دامپزشکان از سه نوع واکسن در مقابل
آنفولانزای اسب استفاده میکنند:
| نوع واکسن |
نحوه استفاده |
فایده |
ضرر |
| ویروس مرده(یا به عبارتی غیر فعال) |
درون عضله |
میکروبهای مرده نمیتوانند به منطقه ایجاد کننده بیماری برگردند |
سیستم ایمنی را نسبت به واکسنهای زنده ضعیفتر تحریک میکند، بنابراین برای تاثیر مناسب باید به صورت دورهای تقویت شود |
| ویروس زنده اصلاح شده(به عبارتی زنده رقیق) |
داخل بینی؛ از نوعی از ویروس زنده اما ضعیف شده استفاده میشود |
ایمنی سلولهای میانجی(غیر آنتیژن) را تحریک میکند، بنابراین معمولا اثرات طولانی دارد |
خطر کمی وجود دارد که ویروس غیرفعال به یک ویروس واقعی تبدیل شود و واکسن بتواند اسبهای دارای نقص ایمنی را مبتلا کند |
| واکسنهای بازترکیب شده ناقل(واکسن ناقل کاناری پاکس آنفولانزای اسب) |
درون عضله؛ پروتئینهای مشخصی از یک ویروس آنفولانزای اسب زنده ایمن توسط قشر کاناری پاکس که برای اسبها بیخطر است، وارد میشوند |
تاثیر آن در سطح سلولی شباهت نزدیکی به یک ابتلای واقعی دارد، پس به خوبی سیستم ایمنی را تحریک میکند |
مانند واکسن ویروس رقیق، ممکن است در اسبهای دارای نقص ایمنی بیماری ایجاد کند. |
چمبرز میگوید دانشمندان هیچ مورد تایید شدهای از انسانی که با عفونت معمول
آنفولانزای اسب بیمار شده باشد، ندارند. اما ویروسها میتوانند از یک گونه به گونه دیگر سازگار شوند. مورد مشابه: در سال ۲۰۰۴ ژنوم ویروس آنفلوانزای اسب H۳N۸ به سگها منتقل شد و یک ویروس جدید ویژه سگها را شکل داد، رویدادی که انجمن متخصصان دامپزشکی آمریکا آن را "رویدادی بسیار نادر در تکامل انطباقی" مینامد.
و حداقل در یک مطالعه دانشمندان به طور تجربی دریافتند که گربهها میتوانند به H۳N۸ را آلوده شوند که باعث ریزش مو و انتقال ویروس میشود. با اینکه خطر خیلی کمی برای انسانها وجود دارد که
آنفولانزای اسب دریافت کنند، انسانها پس از قرار گرفتن در معرض اسبهای آلوده، پادتنهای ضد ویروس را تولید کردهاند. هرچند هیچ انسانی بعد از قرار گرفتن در معرض آن، بیمار نشده است.
آنفولانزاي اسب، به غیر از این که به طور کلی باعث بیماری اسبها میشود، مهمترین اثر آن اقتصادی است:
- روزهای از دست رفته مسابقه و تمرین به دليل به تاخیر افتادن و قرنطینه.
- هزینههای دامپزشکی مربوط به تشخیص، مراقبت و احتمال عفونت ثانویه.
- لغو رویدادها ناشی از شیوع بیماری.
اثر مالی عفونت آنفولانزا میتواند به ۸۸۵ دلار برای هر اسب برسد که شامل تشخیص، درمان و زمان استراحت از آموزش و مسابقه میشود. واکسیناسیون، همراه با روشهای بهداشتی بیعیب و نقص، بهترین شانس ممکن را برای اسب شما برای رفتن به خانه پس از هر مسابقه در این فصل، بدون
آنفولانزای اسب فراهم خواهد کرد.
لینک متن ترجمه شده
https://thehorse.com/features/equine-influenza/ 
شيوع آنفولانزاي اسب در اثر تماس با اسبهای بیمار[/caption]
پوسترلا میافزاید:" اسبهای جوان و اسبهای مسنتر بیشتر مستعد هستند و عفونت تا حدودی به نوع ویروس نیز بستگی دارد. درصد بسیار بالایی از اسبهایی که در معرض این ویروس قرار میگیرند، مبتلا به این بیماری میشوند."
آنفولانزای اسب عمدتا از طریق سرفه و قطرات تنفسی گسترش مییابد و به طور بالقوه تعداد زیادی از اسبهای نزدیک را در معرض خطر قرار میدهد.
